හොරකමින් ගොඩ නැගු රටේ නායකයා දැනටත් සිදුකරන්නේ අන් රටවල් කොල්ලකෑමයි..!

    

Samuel Slater (සැමුවෙල් ස්ලේටර්) සහ 1^st Industrial Revolution (බ්‍රිතාන්‍යයේ කාර්මික විප්ලවය) අතර සම්බන්ධතාවය ඉතා වැදගත් ඉතිහාස කතාන්දරයක්.

කාර්මික විප්ලවය (Industrial Revolution) – බ්‍රිතාන්‍යයේ ආරම්භය

18වන ශතවර්ෂයේ අවසානයේ සහ 19වන ශතවර්ෂයේ ආරම්භයේදී බ්‍රිතාන්‍යයේ කාර්මික විප්ලවය ආරම්භ වුණා. මෙය හේතුවෙන්,

• අතින් කරන නිෂ්පාදනය → යන්ත්‍ර මඟින් නිෂ්පාදනයට මාරු වුණා
• රෙදිපිළි කර්මාන්තය (Textile Industry) විශාල ලෙස වර්ධනය වුණා
• නව යන්ත්‍ර (Spinning Frame, Water Frame වැනි) භාවිතා වුණා

එම කාලයේදී බ්‍රිතාන්‍යය තම කාර්මික රහස් පිටරටට ගෙනයාම තහනම් කර තිබුණා.

 සැමුවෙල් ස්ලේටර්ගේ භූමිකාව

Samuel Slater ගැන කතාව ඇත්තටම කුතුහලයෙන් පිරි ඉතිහාස කතාවක්. 18වන ශතවර්ෂයේ අග භාගයේදී බ්‍රිතාන්‍යය ලෝකයේ කාර්මික බලවතා ලෙස සිටි අතර රෙදිපිළි කර්මාන්තයේ යන්ත්‍ර හා තාක්ෂණය දැඩි ලෙස රහසිගතව සුරක්ෂිත කර තිබුණා. එවකට කම්කරුවන්ට හෝ තාක්ෂණ දැනුම ඇති පුද්ගලයන්ට රටෙන් පිටවීම තහනම් කර තිබූ අතර, යන්ත්‍ර සැලසුම් පිටරටට ගෙන යාමත් නීතියෙන් වැළැක්වූවා. මෙවැනි පසුබිමක් තුළ, Slater නම් තරුණයා Richard Arkwrightගේ යන්ත්‍ර පද්ධතිය යටතේ පුහුණුව ලබමින් එම තාක්ෂණය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයක් ලබා ගත්තේය. ලැබුණු ආරාධනාව අනුව සියලු තාක්ෂණික දැනුම මතකයෙන්ම තබාගෙන 1789දී රහසේ බ්‍රිතාන්‍යයෙන් පිටව ගොස් United States වෙත පැමිණියා. 

එහිදී ඔහු Rhode Island හි Pawtucket ප්‍රදේශයේ ව්‍යාපාරිකයින් සමඟ එක්ව, මතකයේ තිබූ දැනුම පමණක් භාවිතා කරමින් ජල බලයෙන් ක්‍රියා කරන රෙදිපිළි යන්ත්‍ර පද්ධතිය නැවත නිර්මාණය කළාය. මේ සිදුවීම ඇමරිකාවේ කාර්මික විප්ලවය ආරම්භ වීමට ප්‍රධාන පියවරක් ලෙස සැලකෙන අතර, බ්‍රිතාන්‍යය ඔහුව “Slater the Traitor” ලෙස හඳුන්වා දුන්නාත්, ඇමරිකාවේදී ඔහු “Industrial Revolution එකේ පියා” ලෙස ගෞරවයට පාත්‍ර වුණා. කාර්මික විප්ලවයෙන් ඒංගලන්තය දියුණු වෙද්දි එහි හොදම අය ඇමරිකාවට ගෙන්වා ගෙන NEW ENGLAND නමින් ප්‍රදේශයක් ඇති කර පදිංචි කෙරව්වා. 1790දී ඔහු ඇමරිකාවේ පළමු සාර්ථක ජල බලයෙන් ක්‍රියා කරන රෙදිපිළි කර්මාන්තශාලාවක් ආරම්භ කළා.

“Father of the American Industrial Revolution” ලෙස ඔහුව හඳුන්වනු ලබනවා. බ්‍රිතාන්‍යයේ කාර්මික තාක්ෂණය ඇමරිකාවට නීතිවීරෝධි ලෙස දුන්නේ ඔහු. අද ඇමරිකාව ලෝක බලවතෙක් නම් ඒ සදහා මොහු ඊට පූරෝගාමියා කිව්වොත් වැරදි නෑ.

 

සියටැල්ලගේ ඉඩම් කොල්ලය

ඇමරිකාව ගොඩනැගුනේ අන් අයගේ භූමිය කූට ලෙස අත්පත් කර ගැනීමෙන් කියලාත් අපිට කියන්න පුලුවන්. 18–19 වන ශතවර්ෂ වලදී ඇමරිකාවේ බටහිර ප්‍රදේශයට (Washington area) යුරෝපීයයන් සහ ඇමරිකානුවන් පැමිණියා. ඔවුන් එම භූමිය “නව ජනාවාස” සඳහා භාවිතා කළා. ඒ භූමිය ස්වදේශීය ජනතාවට (Native Americans) අයිති වුණා

1855දී Treaty of Point Elliott නමින් ගිවිසුමක් අත්සන් කළා. එය ඇමරිකා රජය සහ ස්වදේශීය ජනතාව අතර සිදු වුණා  ස්වදේශීය ජනතාවට මුදල්, ආහාර, ආරක්ෂාව වගේ දේවල් දෙනවා කියලා පොරොන්දු වුණා .  ඒ වෙනුවට ඔවුන්ට තිබුණු විශාල භූමිය ඇමරිකා රජයට භාර දීමට සිදු වුණා

ඒත් බොහෝ ස්දේශීය ජනතාවට ගිවිසුම් හොඳින් තේරුණේ නැහැ . සමහරවිට බලෙන් හෝ තර්ජනයෙන් අත්සන් කරවලා තියෙනවා. පොරොන්දු කළ දේවල් බොහෝවිට ඉටු කළේ නැහැ . ඔවුන් තමන්ගේ පුරාණ භූමියෙන් ඉවත් වුණා . “reservations” කියන කුඩා ප්‍රදේශවලට ගෙනගියා.

වෙනත් කරුණු සැකෙවින්

ඒ වගේම තමයි. මෙක්සිකෝවෙන් විශාල ලෙස ඉඩම් අත්පත් කර ගැනීම, හවායි අත්පත් කර ගැනීම. වර්තමානයේ ග්‍රීන්ලන්ඩ් අත්පත් කර ගැනීම දක්වා දිවෙනවා.

මේ උදාහරණ දෙක විතරක් නෙමෙයි.. වර්තමානයේ තෙල් සම්පත වෙනුවෙන් වෙනිසියුලාව.. රන් සහ තෙල් වෙනුවෙන් අරාබි රටවල් සහ ඉරාන ඉරාක ආක්‍රමණයන් සිදු කිරිම තුලින් මතුවෙන්නෙම පැරණි චෞර සංකල්පයම නොවෙයිද ?

ඒ විතරක් නෙමෙයි ග්‍රීන් කාඩ් වලින් අන් රටවල දැනුමෙන් ශක්තිමත් අය ඈදා ගැනීම, සිය ජාතික කණ්ඩායමට ක්‍රීඩකයන් අන් රටවලින් ගෙන්වා ගැනීම ගැනත් මිශ්‍ර අදහස් දක්විය හැකියී...

ඔබේ අදහස් කොහොමද ..

කාර්මික විප්ලව මාතෘකාව තුල ආසියාතික සලකුණක් වු TATA හැංගුවේ පරම්පරාව ඉරාන නිසාද ?

 

---

යුරෝපා සහ ඇමරිකානු කාර්මික විප්ලව අතර
ආසියාතික Tata කතාව අමතක වුණේ ඇයි?

Jamsetji Tata, පර්සියානු මූලය ගැන නැවත සිතීමක්

ලෝක ඉතිහාසය කියලා අපි පාසලේදී හෝ සාමාන්‍ය පොත්පත් වලදී ඉගෙන ගන්නේ බොහෝවිට එකම රාමුවකින්.

පළමු කාර්මික විප්ලවය බ්‍රිතාන්‍යයේ ආරම්භ වුණා.
දෙවැනි කාර්මික විප්ලවය ඇමරිකාව සහ යුරෝපය කේන්ද්‍ර කරගෙන වර්ධනය වුණා.

මේක වැරදි කතාවක් නොවේ. නමුත් මේක සම්පූර්ණ කතාවත් නොවේ.

ඒකට හොඳ උදාහරණයක් තමයි Jamsetji Tata සහ ඔහු ආරම්භ කළ Tata ව්‍යාපාරික පරම්පරාව.
1868 වන විට Tata නාමය ඉන්දියාවේ කාර්මිකරණය ගැන වැදගත් කතාවක් කියන්න පටන් ගන්නවා. එහෙම නම්, ලෝක ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන කාර්මික කතාබහ තුළ Tata නම බ්‍රිතාන්‍යය, ඇමරිකාව, Germany, Japan වගේ රටවල් තරම් ඇසෙන්නේ නැත්තේ ඇයි?

මේක හිතාමතා හංගපු ඉතිහාසයක්ද ?
නැත්නම් අපි “කාර්මික විප්ලවය” කියන වචනය තේරුම් ගන්න ක්‍රමයේම අඩුපාඩුවක්ද ?
අනිත් අතට, Tata පවුලේ Parsi / Persian මූලය මේ අඩු දෘශ්‍යතාවට හේතුවක්ද ?

මේ ලිපිය ඒ ප්‍රශ්නවලට සාක්ෂි සහ විචාර සමඟ උත්තර හොයන එකක්.

---

කාර්මික විප්ලවය සහ කාර්මිකරණය එකම දෙයක්ද ?

මේ සම්පූර්ණ විවාදයේ මුල්ම තැනින්ම පැහැදිලි කරගන්න ඕනේ දෙයක් තියෙනවා.

“Industrial Revolution” කියන්නේ ඕනෑම කර්මාන්ත ශාලාවක් හෝ ඕනෑම ව්‍යාපාරයක් පටන් ගන්න එක නෙවෙයි.

එය සමාජයක් මුළුමනින්ම වෙනස් කරපු පුළුල් ආර්ථික, තාක්ෂණික, සහ සමාජීය පරිවර්තනයක්.

බ්‍රිතාන්‍යයේ එය සිදු වුණේ:

• යන්ත්‍ර භාවිතය ඉහළ යාමත්,

• factory system වර්ධනය වීමත්,

• coal, iron, steam power වැනි බලශක්ති සහ සම්පත් භාවිතයත්,

• ගම්මාන ආර්ථිකයෙන් නගර-කර්මාන්ත ආර්ථිකයට මාරුවීමත් සමඟ.

ඒ කියන්නේ එය රටක් මුළුමනින්ම වෙනස් කළ පරිමාණයක සිදුවීමක්.

ඒත් industrialization කියන්නේ මීට වඩා පුළුල් හා වඩා flexible අදහසක්.

එය රටක හෝ කලාපයක කර්මාන්තකරණය වර්ධනය වීම.
එය factory, machinery, business capital, skilled labor, transport, market networks වගේ දේවල් හරහා සිදු වෙනවා.

එහෙම industrialization වුණා කියලා අනිවාර්යයෙන්ම ඒ රට “Industrial Revolution” කියන textbook category එකට වැටෙන්න ඕනේ නැහැ.

මෙන්න මෙතැන තමයි Tata කතාව හරියට වටහාගන්න ඕනේ.

Tata story එක first Industrial Revolution එකේ origin story එකක් නෙවෙයි.
හැබැයි එය ඉන්දියානු කාර්මිකරණයේ මුල්ම බලවත් දේශීය කතා වලින් එකක්.

---

1868 - Jamsetji Tata ආරම්භ කළේ company එකක් විතරක්ද?

Jamsetji Nusserwanji Tata 1868 දී තම trading firm එක ආරම්භ කළා.
එය මුලින් business venture එකක් වුණත්, පසුව Tata Group ලෙස ඉන්දියාවේ පමණක් නොව ලෝකය පුරාම බලගතු කාර්මික නාමයක් බවට වර්ධනය වුණා.

මේක වැදගත් වන්නේ company එකක් පටන්ගත්තා කියන එක නිසා විතරක් නොවේ.
වැදගත් දේ තමයි Jamsetji Tata සරල වෙළඳුනෙක් නොවීම.

ඔහුගේ දැක්ම වුණේ:

• ඉන්දියාවට modern textile industry එකක් ගෙන ඒම,

• වානේ කර්මාන්තයක් ගොඩනැගීම,

• විදුලිබල ව්‍යාපෘති ඇති කිරීම,

• උසස් අධ්‍යාපනයට ආයෝජනය කිරීම,

• ලෝක මට්ටමේ ආයතනික සංස්කෘතියක් ගොඩනැගීම.

එනම් ඔහු “profit” පමණක් බලාගෙන කටයුතු කළ පුද්ගලයෙක් නෙවෙයි. ඔහුගේ දැක්ම තුළ nation-building කියන අංගය තිබුණා.

ඒ නිසා Tata ආරම්භය purely business history එකක් නෙවෙයි.

එය India තුළ indigenous industrial modernity එකක් ගොඩනැගීමට කළ උත්සාහයක්.

---

එහෙම නම් Tata කතාව ලෝක ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන තැනක් නොගන්නේ ඇයි?

මෙයට හේතු කිහිපයක් තියෙනවා.
ඒවා conspiracy theory එකකට වඩා history-writing bias එකක ප්‍රතිඵල වගේ පේනවා.

1. ලෝක ඉතිහාසය තවමත් බොහෝවිට Eurocentric

ලෝක නවීනත්වය ගැන ලියන විට බොහෝ ඉතිහාස පොත් තවමත් යුරෝපය මුල් කරගෙන කතා කරනවා.
ඒ නිසා “Industrial Revolution” කියන වචනයම Britain-centered model එකකට බැඳී ගියා.

ඉන්පස්සේ second phase එක US, Germany, France, Japan වගේ රටවල් සමඟ සම්බන්ධ කරනවා.
ඉන්දියාව, ලතින් ඇමරිකාව, ඔටෝමන් ලෝකය, Persian Gulf, හෝ දකුණු ආසියානු කර්මාන්තකරණය වගේ stories සම්මත narrative එකේ අවුට්සයිඩ් shelf එකකට යනවා. පාසල් පෙළපොත් වල සදහනක් වත් නෑ.

2. Britain case එක macro-history; Tata case එක sectoral-national history

Britain ගැන කතාවක් කියනකොට ඒක මුළු ආර්ථික පද්ධතියම වෙනස් කරනවා.
Tata ගැන මුල් කතාව company-centric එකක්.

පසුව ඒක sectoral සහ national importance එකට යනවා.
ඒ නිසා textbook structure එකේ Britain = revolution, Tata = industrialization leadership ලෙස වෙන් වෙනවා.

3. Colonial India context එක

Tata story එක වර්ධනය වෙන්නේ British Raj යටතේ.
එනම් political sovereignty නොමැති කොලනියක indigenous entrepreneurship එකක් ඉදිරියට යනවා.
ඒ වගේ context වල ගොඩක් achievements world history වල often “local” හෝ “regional” chapters වලට දාන්න tendency එකක් තියෙනවා.

4. ලේබල් ගැටලුව

කියවීමේ ලේබල් වැදගත්.
“Industrial Revolution” කියන්නේ prestige label එකක්.
“Industrialization in colonial India” කියන්නේ technically accurate වුණත් classroom glamour එක අඩු label එකක්.
ඒ නිසා perception එකේම ප්‍රතිඵල වෙනවා.

---

Tata පවුලේ Persian / Parsi පසුබිම: මෙය අමතක කිරීමේ හේතුවක්ද?

මෙතනදී facts ටික හරියට තියාගමු.

Tata පවුල අයත් වුණේ Parsi ප්‍රජාවට.
Parsis කියන්නේ මුල් වශයෙන් Persian Zoroastrian පරම්පරාවක ඉන්දියානු ප්‍රජාවක්.
ඔවුන්ගේ පූර්වජයන් පැරණි පර්සියාවේ සිට ඉන්දියාවට පැමිණියා.
එහෙම බැලුවොත් Tata පවුලේ වංශමූලය Persian.

නමුත් Jamsetji Tata තමන්ම India හි Gujarat ප්‍රදේශයේ උපන් ඉන්දියානු ව්‍යාපාරිකයෙක්.
ඒ නිසා “Persian roots” සහ “Indian identity” එකට එකට තිබුණා.

දැන් ප්‍රශ්නය මෙන්න:
ඉතිහාසය ඔහුව අඩුවෙන් foreground කළේ ඔහුගේ Persian background එක නිසාද?

මෙයට ප්‍රබල සාක්ෂි තවමත් පෙනෙන්නේ නැහැ.
ප්‍රධාන මූලාශ්‍ර Jamsetjiගේ Parsi identity එක සඟවන්නේ නැහැ. එය openly සඳහන් කරනවා.
ඒ නිසා “ඔහු Persian origin නිසා හිතාමතා history එකෙන් side කළා” කියලා කියන එක තද උත්තරයක්.
එහෙම කියන්න direct evidence අවශ්‍යයි.

හැබැයි, non-European industrial stories අඩුවෙන් foreground කිරීම කියන විෂමතාව ඇත්තටම තියෙනවා.
ඒ bias එක ethnic conspiracy එකක් නොව, historical framing bias එකක් වෙන්න වැඩි ඉඩ තියෙනවා.

---

Jamsetji Tataගේ දැක්ම සාමාන්‍ය ව්‍යාපාරිකයෙකුගෙන් වෙනස් වුණේ කොහොමද?

Tata ගැන කතා කරනකොට company founder කෙනෙක් විතරයි කියලා බැලුවොත් ඔහුගේ ගැඹුර මඟ හැරෙනවා.

ඔහුගේ වැඩේ තුළ දැක්ක හැකි අංග කිහිපයක් මෙන්න:

පළමුව, ඔහු ඉන්දියාවේ දේශීය නිෂ්පාදනයට වැදගත්කම දුන්නා.
දෙවැනි, වානේ, විදුලිබලය, අධ්‍යාපනය, hospitality වගේ interconnected sectors ගැන සිතුවා.
තුන්වැනි, labor welfare සහ institution-building ගැනත් සැලකිලිමත් වුණා.
සිව්වැනි, “Indian enterprise can stand at world level” කියන විශ්වාසය ගොඩනඟන්න උත්සාහ කළා.

එකම පාරාදීගෙ profit machine එකක් හදනවාට වඩා, ඔහුට තිබුණේ industrial civilization vision එකක්.

මේක තමයි Tata legacy එකේ විශේෂත්වය.

---

ඉතිහාසය හංගනවාද, නැත්නම් අපි කියවන්නේ කපා හැරුණු narrative එකක්ද?

මේ ලිපියේ ප්‍රධානම ප්‍රශ්නයට දැන් නැවත එමු.

“History hides Tata” කියන headline එක emotional වශයෙන් බලවත්.
හැබැයි ඒක research perspective එකෙන් balanced කරන්න ඕනේ.

වැඩි වශයෙන් නිවැරදි උත්තරය මෙහෙමයි:

Tata කතාව මුළුමනින්ම හංගා දමා නැහැ.
නමුත් ලෝක ඉතිහාසය බොහෝවිට Industrial Revolution කියන සංකල්පය Britain-centered frame එකකින් කියන නිසා, Tata වැනි non-Western industrial pioneers ලෝක narrative එකේ අඩු ප්‍රමුඛතාවයකින් පෙනී යනවා.

එනම්,

• silence තියෙනවා,

• underrepresentation තියෙනවා,

• framing bias තියෙනවා,

• හැබැයි clear ethnic suppression එකක් කියලා ඔප්පු වෙලා නැහැ.

ඒ නිසා Tata කතාව ගැන හොඳම approach එක sensationalism නොව, historical correction.

---

අපි ඉතිහාසය නැවත කියවිය යුත්තේ කොහොමද?

අද අපිට අවශ්‍ය දේ “Britain was wrong” කියලා කියන එක නෙවෙයි.
ඒ වෙනුවට “modern industry had multiple geographies” කියන අදහස තේරුම් ගන්න එක.

Industrial modernity එක:

• Britain හි එක ආකාරයකින් ආරම්භ වුණා,

• America තුළ mass production සහ corporate scale හරහා වෙනස් වුණා,

• Germany සහ Japan තුළ state-linked industrial models තුළ වර්ධනය වුණා,

• India තුළ Tata වැනි දේශීය ව්‍යාපාරිකයන්ගේ දැක්ම හරහා colonial constraints මැදින් මතුවුණා.

ඒ කියන්නේ නවීන කාර්මික ලෝකය එකම birthplace එකකින් උපන් එකක් නෙවෙයි; එය විවිධ භූගෝලීය මධ්‍යස්ථානවලින් විවිධ ආකාරයට ගොඩනැගුණු ලෝකයක්.

මෙතන Tata නම අනිවාර්යයෙන්ම ලියවිය යුතුයි.

---

නිගමනය

Jamsetji Tata පළමු කාර්මික විප්ලවයේ නිර්මාතෘ නොවේ.
එහෙම කියන්නත් බැහැ.
හැබැයි ඔහු colonial India තුළ industrial self-confidence එක ගොඩනැගූ විශාල චරිතයක්.

ඔහුගේ Persian-Parsi roots ඔහුගේ පරම්පරා පසුබිම තේරුම් ගන්න වැදගත්.
නමුත් ඔහු ඉතිහාසයේ අඩුවෙන් පෙනී යාමට ඒකම හේතුව කියලා තීරණය කරන්න අමාරුයි.
වඩා ප්‍රබල හේතුව වන්නේ Eurocentric historical framing.

එහෙම බැලුවොත් Tata කතාව අපට කියා දෙන්නේ එකම පාඩමක්:

කාර්මික විප්ලවය ගැන ලෝකය කියන කතාව සත්‍යය.
හැබැයි ඒක සම්පූර්ණ සත්‍යය නොවේ.
ඒ සම්පූර්ණතාවයට India, Tata, Parsis, සහ colonial industrialization කතා එකතු කළාම තමයි ඉතිහාසය සම්පූර්ණ වෙන්නේ.

ආසියාව තුල 1868 දි TATA ට කාර්මික ව්‍යාපාරයක් ආරම්බ කරන්න පසුබිම එවකට ඉන්දියාවේ තියෙන්න නම් ඉන්දියාව 1850 වන විට කාර්මික අතින් කොතරම් ඉදිරියෙන් ඉන්න ඇත්ද ?

(ඊලග ලිපියෙන් ඒ ගැන කතා කරමු)

රු 12500 ක මුලික වැටුපක් ලබන කම්කරුවා ගෙදර.. දේශපාලන කම්කරුවා අද පෙලපාලියේ..!

කර්මාන්ත සහ සේවා අංශවල රැකියාවේ නියුතු ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට අවම වැටුප් තත්වයක් සහතික කිරීමේ අරමුණින් සම්පාදිත පනත් ත්‍රිත් වයක් මේ වන විට සක්‍රීය තත්වයේ පවතී.

2016 අංක 3 දරන ජාතික අවම වේතන පනත,

2005 අංක 36 දරන ජාතික අයවැය සහන දීමනා පනත, සහ

2016 අංක 4 දරනජාතික අයවැය සහන දීමනා පනත, වශයෙනි.

ජාතික අවම වේතන පනත මඟින් මේවන විට  කර්මාන්ත සහ සේවා අංශයන්හී රැකියාවේ නියුතු සෑම සේවකයෙකු හටම රුපියල් 12,500ක අවම මාසික වැටුපක් සහතිකකරන ලදී. ඊට අමතරව, රුපියල් 40,000ට අඩු මාසික වැටුපක් ලබන සෑම සේවකයෙක් සඳහා ම 2016 අංක 4 දරන ජාතික අයවැය සහන දීමනා පනත මඟින් මාසිකව සේවය කල දින ගනනට සමානුපාතිකව හිමිවන  රුපියල් 3,500ක උපරිම දීමනාවක් නියම කරනු ලැබිණි. මෙහි දී සැලකිය යුතු වැදගත් කරුණක් වන්නේ,  මෙකී සියලු වැටුප් සහ දීමනාවන්ට  2005 අංක 36 දරන ජාතික අයවැය සහන දීමනා පනත මඟින් රුපියල් 20,000ට අඩු මාසික වැටුපක් ලබන සෑම සේවකයෙක් සඳහාම මාසිකව සේවය කල දින ගනනට සමානුපාතිකව හිමිකර දී තිබූ රුපියල් 1,000ක මාසික දීමනාව ද ඇතුලත්වීමයි.

ඒනමුත්

ආර්ථිකය තුල සිදුවන විපර්යාස පදනම් ව මෙම මූලික වැටුප සංශෝධනය නොවීම නිසා බොහෝ කම්කරු ජනතාව සමාගම් හිමියන් විසින් වැටුප් වර්ධකයන් මූලික වැටුපට එකතු නොකර දීමනා වශයෙන් ලබා දී අතිකාල ශ්‍රමය සූරාකෑමකට ලක් කර තිබේ.

එය 1975 මාර්තු   17 වන දින ශ්‍රී ලංකාව අත්සන්කළ 1970 අංක 131 දරන c131-අවම වේතන සකස් කිරීම පිලිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුති‍යෙහි විදිවිධාන වඩාත් ඵලදායී ලෙස ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඍනාත්මකව බලපා තිබේ. ඊට අමතරව, ‘සෑම පුද්ගලෙය‍කුටම තම පවුල සමඟ ගෞරවාන්විතව  ජීවත් වීමට සරිලණ වැටුපක් ලබා දීම යන ජාතික අවම වේතනයක් ප්‍රකාශයට පත් කිරීමෙහි සැබෑ අරමුණද මෙතුලින් යටපත් වේ.

ලංකාවේ කම්කරු දින තුල බොහෝ අවස්ථාවල සිදුකරනුයේ කම්කරුවන්ගේ නියෝජනය යටපත් කර කම්කරුවා දේශපාලන පක්ෂවල නියෝජනය සදහා යොදා ගැනීමයි. ඒ හරහා තම දේශපාලන ධාරාව තුල ශක්තිය පෙන්වීමට අවශ්‍ය කටයුතු සිදු කරගනී. රාජ්‍ය තන්ත්‍රයට සම්බන්ධ වෘත්තීන් වල කම්කරු සමිති වැටුප් විශමතා සදහා සේවා නවත්වා ජනතාව පීඩාවට ලක්කර තම අයිතිවාසිකම් දිනා ගත්තද පුද්ගලික අංශයේ සේවකයන්ට එවැනි හඩක් නැගෙන්නේම නැත. 

සැබෑ කම්කරු දිනය දේශපාලන පක්ෂ විසිනි සොරකම් කර තම බලපරාක්‍රමය පෙන්වීමට වර්තමානයේ සිදුවෙමින් ඇත. කාර්මික විප්ලවයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස එදා 1886දී ඇමරිකාවේ චිකාගෝ නගරයේ ඇල්බට් පාසන්ස්, ජෝර්ජ් එන්ගල්, ලුවී ලින්ග්, මයිකල් ෂ්වොබ්, ඔගස්ටස් ස්පයිස්, ඔස්කා නිබේ, සැමුවෙල් ෆීල්ඩන්, ඇඩොල්ෆ් ෆිෂර් යන කම්කරු නායකයන් විසින් දහස් ගණනක කම්කරුවන් එකතු කර සිදුකල විරෝධතාවය මත ගොඩනැගුනු මැයි 1 ලොව කම්කරු දිනයේ හරයන් සම්පූර්ණයෙන් විකෘති කර ඇත. 

ලෝක තත්වය

මේ වන විට ලොව අවම මූලික වැටුප ඇත්තේ පහත පරිදිය. 

කියුබාව 0.71

සූඩානය 1.21

සිම්බාබ්වේ 5

ශ්‍රී ලංකාව 41

රුවන්ඩාව 93

ගැම්බියාව - 253

ඉතියෝපියාව - 271‍

කෙන්යාව - 316

නයිජීරියාව - 339

බෙනින් - 347

ටෝගෝ - 362

සෙනගාලය - 367

බංගලාදේශය - 400

කම්කරුවාගේ ජීවන තත්වය ඉහලට ඔසවන තත්වයන් හෝ හඩක් නැති තත්වයක් ඇති පරිසරයක කම්කරුවා තම සේවා දායකයාට කම්කරුවෙක් වන අතර තමන් නියෝජනය කරන දේශපාලනය මතය තුල කම්කරුවා තත්වයටත් වඩා පහල වැඩවසම් යුගයේ දක්නට ලැබූ වහලෙක් තරමටම පත්ව ඇති බව ලංකාවේ සියලු මැයි දින සැමරුම් තුල දැකිය හැකිය. 

ඔටාවා සහ ලංකාවේ මාධ්‍ය...!

ලෝකයේ ජනගහනයෙන් වැඩිම ප්‍රතිශතයක් වන කාන්තාවන් සැමරීම සදහා වෙන්කර ඇති මාර්තු 08 ශ්‍රී ලංකිකයන්ට උදාවූයේ ශෝකජනක පුවතකිනි. එය උදෑසන පුවත් සම්පිණ්ඩන සහ විශේෂ පුවත් ලෙසින් ශ්‍රි ලාංකික ජනතාව අතර සම්පේෂණය වූයේ විශේෂයෙන් විද්‍යුත් මාධ්‍ය වලින් අතර සාමාජ මාධ්‍ය තුලින්ද වඩාත් ප්‍රසිද්ධ විය.

එම පුවත ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රධාන ජන මාධ්‍යයන් තුලින් ප්‍රචාරනය වු ආකාරයෙන් නැවත නැවතත් සනාථ වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික තත්වය මෙන්ම මාධ්‍යෙය් හැසිරීමත් ඉතාමක් බාල මට්ටමේ පවතින බවයි. වසර 30 කට වැඩි කාලයක් තුල කැනඩාවේ ඔටාවා තුල මෙවැනි අපරාධයක් සිදුව නැති බව එම නගරයේ නගරාධිපති වරයා මෙන්ම අග්‍රාමාත්‍ය වරයාද මාධ්‍ය ඉදිරියේ පැවසීය. එසේම මෙම සිද්ධිය වාර්තා කල විදෙශීය කිසිදු මාධ්‍යයක මියගිය පුද්ගලයන් වැටී සිටි අන්දම, ලේ පැල්ලම්, ස්වභාවය වැනි කිසිවක් පෙන්වූයේ නැත. අඩුම වශයෙන් නිවස තුල දර්ෂන හෝ එරට මාධ්‍ය ඔස්සේ විකාශය නොවීය. 

මියගිය අයගේ එරට හිතවතුන්ගේ ශෝකාලාප හඩන ආකාරය වෙනුවෙට ඔවුන් ශෝකය පලකරන මල් පොකුරු පමණක් පුවත් ප්‍රචාර වලින් පෙන්වන ලදි.

අපේ රටේ තත්වය කොහොමද ?

ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය නිවේදන තුල ඔවුන්ට අවශ්‍ය ලේ/ඝාතකයා/මියගිය අය සිටින ආකාරය/අදෝනා නැති නිසා මෙරට සිටින පවුලේ අයගේ අදෝනා වලින් ඔවුන්ගේ පුවත පුරවා ගත් ආකාරය සියළු දේශීය පුවත් විකාශ තුල දක්නට තිබිණි. තවද මේ සමූහ ඝාතනය සම්බන්ධ කාටුන් වීඩියෝ සකස් කර එක් ප්‍රධාන මාධ්‍යයක මාර්තු 8 වන දින විකාශය විය.  එසේම මේ පුවත සම්බන්ධ කෙටි වීඩියෝ සකස් කොට යූටියුබ් ඔස්සේ ආන්දෝලනාත්මක ටැග් ලයින්ස් සකස් කර නරඔන්නන්ට එය නරඔන කුතුහලය ඇතිකර ආකර්ෂනය දිනා ගනී. කුමන ප්‍රදේශයක හෝ මිනිමැරුමක් වුවද ඉන් තමන්ගේ ආදායම වැඩි කර ගැනිමට ලංකාවේ බහුතර මාධ්‍යය පාලකයන් උත්සහා කරයි.  ඔවුන්ට වැදගත් වන්නේ පුවත හෝ යුක්තිය නොව පුවත නරඔන ප්‍රමාණය වැඩි කර ගැනීම එකම අපේක්ෂාවයි.

      

පසුගිය සුමති සම්මාන උළෙලේදි 2022 සහ 2023 දෙවර්ශය සදහා සම්මාන ලබා දීමේදි හොදම පුවත් විශේෂාංගය සදහා සම්මාන පිරිණැමීම සදහා නිර්දේශ වූ පුවත් නිෂ්පාදකයන්ට සම්මාන සම්පාදකයෝ ඇගයීම සිදු කලත් මහා සමාජය තුල එම ඇගයීම සිදු කලේද ? අවම වශයෙන් එම සම්මාන උළෙලේදි ප්‍රියා සුරියසේන ඇගයීම සම්බන්ධයෙන් සමාජ මාධ්‍යතුල ඇතිවූ කතිකාවත හොදම පුවත් වාර්තාකරණ සම්බන්ධයෙන් කතිකා වූයේද  යන්න ඔබම සිතා බලන්න. සමාජ මාධ්‍යතුල විද්‍යුත් සහ මුද්‍රිත මාධ්‍යවල නිරත අය කොතෙකුත් සිටියත් එම ඇගයීම් සම්බන්ධයෙන් වචනයක් හෝ සටහන් තැබූවේද ?

The media's the most powerful entity on earth. They have the power to make the innocent guilty and to make the guilty innocent, and that's power. Because they control the minds of the masses. ජනමාධ්‍ය යනු ලොව ප්‍රභලම මෙවලමකි. එයට නිවරැදි කරු වැරදිකරු කරු ලෙස දක්වන්නත්, වැරදිකරු නිවැරදිකරුලෙස හුවා දක්වන්නත් අසීමිත බලයක් ඇත. මිනිසුන්ගේ මනස වෙනස් කිරිම සදහා මාධ්‍යයට පුදුම බලයක් තිබේ යන්න සුප්‍රසිද්ධ Malcolm X පවසයි. 

ලංකාවේ බෙහෝ මාධ්‍ය හැසිරෙන්නේද Malcom X පවසන ආකාරයෙන් නොවේ යැයි කිසිවෙක්ට කිව හැකිද? කහවත්ත මව ඝාතන සිද්ධියේදි ඇගේ දියණිය මිනිමරුවා ලෙස සමාජය තුල ලේබල් කලෙ මෙරට අධිකරණය නොව විද්‍යුත් සහ සමාජ මාධ්‍යයි. සමාජය තුල ඇයට ඇතිකල කලුපැල්ලම සහ මානසික පීඩාවට කිසිදු වන්දියක් අඩුම වශයෙන් සමාව ගැනීමක් හෝ වැරදි ලෙස සමාජය නොමැග යැවූ එම මාධ්‍යයන් විසින් සිදුකලේ නැත. 

එබැවින් සිස්ටම් චේන්ජ් ඉල්ලා පහුගිය කාලේ බහුතරයක් ප්‍රජාව පෙළඔවීම සදහා කටයුතු කල ලංකාවේ ජනමාධ්‍ය කලාවට සිස්ටම් චේන්ජ් එකක් අවශ්‍ය නොවේද ?

ඔබ ඒ ගැන මොකද හිතන්නේ .... කැමැතිනම් අදහස පහතින් කොටන්න. 

දෙගම්බඩ පුහුර| හර්ෂ නෝනිස් 20240308

ප්‍රියාගේ සම්මානයෙන් සමාජය චූන්වීම, වත්මන් සමාජයේ ආනන්දයෙන් ප්‍රඥාව යන්න පුස්සක් බව කියවීමක්ද ?

 

                                                

පසුගියදා අවසන් වූ සුමති සම්මාන උළෙලේ ආකර්ෂණීය අවස්ථාවක් ලෙස ප්‍රියා සූරියසේන ඇගයීම සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ සංසරණය වන තොරතුරු  දකින කාටත් අරුමයක් නොවේ.

මෙය ලියන මාගෙත් නව යොවුන් කාලයේ ප්‍රියතම ගායකයෙක් වශයෙන් ප්‍රියා  හැදුන්විය හැකිය. මා පාසල් ආවේ මොරටුව සිට අප අනන්ද නාලන්දා අ‍‍පේ සහෝදර පාසල් දෙකටම පොදු වූ බස් රථයේ වන අතර සෑම දිනකම ප්‍රියාගේ ගී බසය තුල රැව් දිනි. ඒ තරමටම ප්‍රියා එකල ජනප්‍රිය වූයේ අපේ හදවත් සොරා ගත් නිසාවෙනි. පසුගිය සුමති සම්මාන උළෙලදි ප්‍රියා සම්මාන ලබද්දි එය මෙතරම් හිට් විම සිදුවන්නට ඇත්තේ ඒ ලබැදි ගීත වලටත් වඩා ප්‍රියාගේ අසනීප තත්වය නිසාවෙන් විය හැකිය.

නමුත් එදින ප්‍රියාට කලින් යූ ඩබ්ලියු සුමතිපාල සම්මානය එදින ලැබුයේ එතෙක් සිංහල සම්ප්‍රදායික වේදිකාව උඩුයටිකුරු කල, තමන් විසින් රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙලට ඉදිරිපත් කල සෑම නිර්මාණයකටම සම්මාන ලබාගත් මෙදින  සම්මනා ලබාගත් බොහො රැඩිකල් තරුණ කලාකරුවන්ගේ මූලය වන ධර්මසිරි භණ්ඩාරනායක ය. ඔහුගේ නාට්‍ය සැම විටම ගැලරිය චූන් පිනවීමකට වඩා  දැනුම සහ පෙළඔවීම සපිරුණු අපට හිතන්නට සැලැස්වූ සැබෑ  වින්දනීය නිර්මාණයි. මාධ්‍යයේ මූලික සංකල්ප වන දැනුම, විනෝදය සහ පෙළඔවීම යන තුන් ප්‍රපංචයන්ගෙන් සෑම කල්හිම ඔහුගේ නිර්මාණ සමන්විත විය.

සමාජයක ක්‍රියාත්මක අසම්මත පැතිකඩ ගැන කියවෙන හංස විලක්, තුන්වෙනි යාමය, සුද්දිලාගේ කතාව , බව දුක සහ බව කර්ම අතිශයින් ජනප්‍රිය චිත්‍රපටයි. බව දුක සහ බවා කර්ම චිත්‍රපට ශ්‍රී ලංකාවේ බුදුදහමේ සමහර ලක්ෂණ වලට අභියෝග කළේය. ස්ත්‍රීන් හා පුරුෂයන් අතර ඇති ගැටුම්කාරී ජීවිත, පෞද්ගලික ජීවිත පොදු කටයුතු බවට පරිවර්තනය වීම, විවාහයේ සහ සමාජයේ අප්‍රසන්න යථාර්ථය සහ මිනිස් ආශාවන්හි  අඳුරු පැතිකඩ කලාත්මකව ඔහු ප්‍රතිනිර්මාණය කලේය.

එසේම ඔහු විසින් නිෂ්පාදනය කරන ලද එකා අධිපති, මකරාක්ෂය, ධවල භීෂණ,යක්ෂගමනය සහ ට්‍රෝජන් කාන්තවෝ වැනි වේදිකා නාට්‍ය බොහොමයක් ජාතික හා දේශපාලනික වශයෙන් වැදගත් වන කාලීන ප්‍රශ්න කියවෙන ආන්දෝලනාත්මක චිත්‍රපටයි.  සමාජ විද්‍යාවේ කියවෙන සමාජයක ප්‍රධාන සංස්ථා 5 වන පවුල, ආර්ථික, අධ්‍යාපන, දේශපාලන, ආගමික යන සංස්ථා සියල්ලම ආමන්ත්‍රණය කිරිමට ඔහුගේ සෑම නිර්මාණයකදීම සිදු කල අතර කාලානුරූපිව ඒ ඒ සමාජ හැඩයන්හි ඇති ඒ ඒ සංස්ථා 5 තුල නිර්මාණය වන තත්වයන් එම නිර්මාණ තුල සංවාදයට බදුන් විය. බොහෝ අවස්ථාවල ඔහුගේ නිර්මාණ පැවති දේශපාලන නායකයන් දැඩිව විවේචනය කලේය.

එම සම්මාන උළලේදි ඔහුව ඇගයීමත් එම සම්මාන උළෙලට කිසිදු වෙනත් කිසිදු දේශපාලන කේෂත්‍රයේ කිසිම කෙනෙක් සම්මබන්ධ නොවීමත් නිසා සැබෑ ඇගැයීමක් ලද බව අවිවාදයෙන් යුතුව පිළිගත යුතුයි. ඔහුට එම සම්මානය පිරිණැමුණු මොහොතේ කලක් තරුණයන්ගේ සිත්වල රැදි සිටි ආදරණීය යශෝධා විමලධර්ම කලාකාරණියගේ හේතු පාඨයටත් වඩා ඇගේ සුමියුරු කටහඩ සහ වචන උච්චාරණයට සිදුව ඇති ශෝචනීය තත්වය ප්‍රියාගේ සම්මානයෙන් පසුව ඇති තත්වය නිසා යටපත් විය.

                                   

  

කලාකරුවන් යනු ප්‍රතිනිර්මාණ කරුවන්ය. ඔවුන්ගේ නිර්මාණ වලින් විය යුත්තේ සමාජයක් පෝෂණය කිරිමකි. වර්තමාන බොහෝ හරසුන් නාට්‍ය වලින් කියවෙන සමාජ සංස්ථාවල කඩා වැටීම සහ තවදුරටත් කඩා වැටීම පෝෂණය කරන අතර මිනිස් චිත්ත සන්තානය තුල පවුල් ආරවුල්, දික්කසාද, අසම්මත සම්බන්ධතා සාමාන්‍ය දෙයක් බවට හිතන්නට සලස්වයි.

කලාකරුවන් රැසක් සිට් ඒ ස්වර්ණමය රාත්‍රියේ එකිනෙකට වෙනස් හැඩතල දෙකක කලාකරුවන් දෙදෙනෙකු  සුමති සමිමාන සංවිධායකයන්ගේ ඇගයිමකදි සමාජය විසින් ශ්‍රී ලාංකීය සමාජයට නැවත හිතන්නට සැලැස්වූ ධර්මසිරි භණ්ඩාරනායක කලාකරුවන් ඉස්මතු නොකිරිම මා පෙරකි සමාජ සංස්ථා සියල්ලම කඩා වැටි බව සනාථ නොවේද ?

13වෙනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් අධ්‍යාපනය තුල පංති බේදය ඇති කර ඇති අවස්ථාවක ලොව නවතම අධ්‍යාපනය ක්‍රමය STEAM ඇති කිරිමේ ලංකා මායාව...!

ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල් අධ්‍යාපන ධාරව ශ්‍රී ලංකාවේ සමාජීය සහ  ආර්ථිකය ට සුදුසු වන ලෙස සකස් වී නැති බවත් විභාග නැති ෆින්ලන්ත අධ්‍යාපනික ක්‍රමයක් ගැන සාකච්ඡා කරන මෙවන් සමයක අධ්‍යාපන අමාත්‍ය සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත මැතිතුමා ශ්‍රී ලංකාව තුල මෙකී අධ්‍යාපන ක්‍රමය ස්ථාපනය කිරිම සදහා සාකච්ඡාවක් පසුගියදා පවත්වා තිබේ.

 මොකක්ද මේ STEAM අධ්‍යාපන ක්‍රමය

මෙම අධ්‍යාපනය ක්‍රමය ලංකාව තුල ස්ථාපිත කිරිම සදහා පවතින තත්වයන් සහ දේශපාලනය අනුව එය සාර්ථක වේදැයි සලකා බැලීම සදහා මාත් සමග තවත් විද්‍යාර්ථීන් පිරිසක් අධ්‍යාපනික ව්‍යාපෘතියකට රැස්කල තොරතුරු ඇසුරින් සකස් කල විමර්ශනාත්මක ලිපියක් කියවීම සදහා ඔබට ආරධනා කරමි.

 

2021 වසරේ දූෂණ සංජානන දර්ශකයේ ශ්‍රේණිගතකිරීම්වලට අනුව, ශ්‍රී ලංකාව ලොව රටවල් 180ක් අතරින් 102 වන ස්ථානය දක්වා පහත වැටී ඇත.2020 වසරේ දී ලංකාව ශ්‍රේණිගතකිරීම්වලින් 94 වන ස්ථානයේ පසුවිය. මෙවර භූතානය, ඉන්දියාව, සහ මාලදිවයින් යන සාක් රටවල් ත්‍රිත්වයම ලංකාවට වඩා උසස් ස්ථානයන්හි පසුවෙයි.

දූෂණ සංජානන දර්ශකයට අනුව ලකුණු 180ක් ගන්නා රාජ්‍යය දූෂණයෙන් තොර රාජ්‍යය වන අතර, ලකුණු බිංදුව ලබාගන්නා රට අන්ත දූෂිත රාජ්‍යය යි. මෙයින් ශ්‍රී ලංකාව ලබා ඇති ලකුණු සංඛ්‍යාව 37කි. ට්‍රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටර්නැෂනල් ආයතනය විසින් සම්පාදිත නවතම දූෂණ සංජානන දර්ශකය, රාජ්‍ය අංශයේ දූෂණ පිළිබඳ සංජානන මත පදනම්ව සැකසෙයි. ප්‍රවීණයන්ගේ අදහස් සහ ව්‍යාපාරිකයන්ගේ සමීක්ෂණ ඇසුරින් මෙම දර්ශකය සකස්කර ඇත.

 CPI දර්ශකය ගණනය කරනු ලබන්නේ ලෝක බැංකුව ද, ලෝක ආර්ථික සංසදය ද, පුද්ගලික අවදානම් සහ උපදේශන සමාගම් හා උපදේශකයින් ද, වෙනත් පාර්ශවයන් ද ඇතුළු බාහිර මූලාශ්‍රයයන් 13කින් නිකුත් කෙරෙන දත්ත භාවිතා කරමිනි. ට්‍රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටනැෂනල් ශ්‍රී ලංකා (TISL) යනු, දූෂණය තුරන් කිරීමට සහ යහපාලනය ප්‍රවර්ධනය කිරීමට කැප වී සිටින, දූෂණයට එරෙහි ගෝලීය සිවිල් සමාජ සංවිධාන ජාලයක් වන ට්‍රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටනැෂනල්හි (TI) දේශීය ආයතනය යි. වාර්ෂිකව දූෂණ සංජානන දර්ශකය සම්පාදනය කිරීමේ දී ට්‍රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටනැෂනල් ආයතනය විසින් ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් දත්ත ලබාගැනෙන්නේ TISL ආයතනයට පරිබාහිර මූලාශ්‍රයයන්වලිනි.

 

2020 වසරේ දී ශ්‍රී ලංකාව ලබාතිබූ ලකුණු සංඛ්‍යාව 38ක් (මෙවසරේ දී 37කි) වූ අතර, ශ්‍රේණිගතකිරීම්වල 94 වන ස්ථානයේ පසුවිය. 2021 වන විට එය 102 දක්වා පහත වැටී ඇත. මේ අනුව ශ්‍රී ලංකාව දුෂිත රාජ්‍යයන් අතරින ඉහල ස්ථානයක් ගන්නා බව නොරහසකි. රටක් දිගුකාලීනව දුෂිත රාජ්‍යය ලැයිස්තූවේ ඉහලින්ම ස්ථානගතව පවතින්නේ නම් එහි සමස්ථ පද්ධතියේ කඩා වැටීමක් දක්නට ලැබීය හැකිය. මේ අනුව පෙනී යන්නේ ලංකාවේ සියළු සමාජ සංස්ථා දූෂිත බවයි. සමාජ සංස්ථා අතරින් එකක් වන අධ්‍යාපන සංස්ථාවත් එසේ දූෂිත ආයතනයක් වීම වැලැක්විය නොහැක.  පද්ධතියකින් සමන්විත රටක අධ්‍යාපන සංස්ථාවේ ගැටළු ඇති බව කිව යුතු නොවේ.

 ශ්‍රි ලංකාවේ  සමාජය දුෂිතවීමෙන් වඩාත් තර්ජනයට ලක්වූ කේෂත්‍රය අධයාපන කේෂත්‍රයයි . අධ්‍යාපන කේෂත්‍රය යනු කුමක්ද යන්න නිර්වචන ආශ්‍රයෙන් සොයා බැලීමේදී අපට හමුවන වඩාත් අර්තාන්විත නිර්වචනයක් වන්නේ definitions.net වෙබ් අඩවිය විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති පහත නිර්වචනයයි.

 education sector(www.definitions.net)

“All elements of an economy that consists of a variety of education provider, schools, colleges, universities, organizations, agencies, businesses or form of unity assembly, unity council, unity legislature, unity senate, unity house of representatives, unity parliament, unity government, local unity government, regional unity government or national unity government that have the agreement, contract, role, responsibility and purpose of providing a form of education to members of the public”

 

මෙම නිර්වචනය  සමාජ විද්‍යාවේ කොදු නාරටිය වන් සමාජ සංස්ථා පහෙන් අධ්‍යාපන සංස්ථාවට හා දේශපාලන සංස්ථාවට වැඩි අවධානයක් යොමු කර ඇති අතර අර්ථික සංස්ථාවටද යම් වපසරියක් වෙන්කොට ඇත.

නමුත් අධ්‍යාපන ක්ශත්‍රය පටන්ගන්නේ පවුල් සංස්ථාව තුලින් වන අතරම වර්ථමාන අධයාපන ක්‍රමය හදුන්වාදීමට පෙර සිටම අධ්‍යාපනය පවත්වාගෙන යාමේ මූලික වගකීම ආගම් සංස්ථාව විසින් ඉටුකල බව පෙනීයයි, පුරාම මෙම අධ්‍යාපන ක්ශත්‍රය යන්න විහිදී පවතින බව පෙන්වා දිය හැක.

 ටැන්සානියා ජනාධිපති ජුලියස් නියරේර් එරට ඩාර්. එස්. සලාම් විශ්වවිද්‍යාලය වෘත්ත කරමින් ප්‍රකාශ කලේ මෙහිදි සැලකිය යුතුයි. ඔහුට පරිදි මෙම විශ්ව විද්‍යාලයෙන් සමත් වන සියලු දෙනා දැනුමෙන් මෙන්ම, සමාජයට උපරිම සේවය ලබා දීමේ ආකල්පයෙන් යුතු පිරිසක් විය යුතු යැයි තමාගේ අපේක්ෂාවයි යනුවෙන් ඔහු එහිදි පවසා තිබේ.

යුගෝස්ලාවියානු අධ්‍යාපනඥයින් පවසනුයේ ළමයින් ආඥානව සහ කුතුහලයෙන් යුතුව පාසලට ඇතුළුව, කුතුහලයෙන් තොරව එහෙත් අඥාන බව තවදුරටත් ඇතුව පාසලෙන් පිටව යන බවයි.

මෙම අධ්‍යාපන ක්‍රමය  තුල ඉහළින්ම එල්ල වෙන චෝදනා වන්නේ, පාසල යනු රෝගීන් ප්‍රතික්ෂේප කර ඔවුන් පිටමන් කර නිරෝගී පුද්ගලයින්ට පමණක් සාත්තු කරන, ඔවුන් රැකබලා ගන්නා ස්ථානයක් ලෙස පාසල දැකිය හැකි බවයි.

පැව්ලෝව් ෆියර් Pavlov Frier සිය Pedagogy Of The Oppressed නම් ග්‍රන්තයේදී ඔහු පවසනුයේ, නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් වැඩි ඵල ප්‍රයෝජන භුක්ති විදිනුයේ මුදල් නැති අයට වඩා මුදල්  ඇති අය බවයි. අඩු මුදල් ඇති අය පාසලේ රැදෙනුයේ අඩු කාලයක් නිසා බවත්, දුප්පත් වැඩිදෙනාගේ අයබදු ලබාගෙන පෝසත් ටික දෙනකු පෝෂණය කිරීමකි.

 

ශ්‍රී ලංකාවේ නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පියා ලෙස සැලකෙන සී ඩබ්ලියු ඩබ්ලියු කන්නන්ගර මැතිතුමාගේ දර්ශනය පිළිබඳ සැලකීමේ දි “අධ්‍යාපනය යනු සාක්ෂරතාව පමණක් නොවේ. රටක ජනතාවගේ චින්තනය හැඩගැස්වීම වැදගත් විය යුතුයි. ප්‍රධාන අරමුණ විය යුත්තේ නිදහස් හා විවෘත මනසක් ඇති ජනතාවක් බිහි කිරීමයි. නිදහස් අධ්‍යාපනය ජාතික චින්තනයේ ලක්‍ෂණය විය යුතුය. අපේ රටේ පාසල් පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරීත්වය වන්නේ අපේ භාෂාව අපේ ආගම, අපේ සංස්කෘතිය සහ සම්ප්‍රදායන් බවට පත් කර ගැඹුරු චින්තනයක් ඇති ළමා වැඩිහිටි පරපුරක් බිහි කිරීමයි.” යනුවෙන් දක්වයි. ඒතුමා 1947 දී කල්කටාවේ විශේෂ දේශනයකදී කළ ඉහත සඳහන් කළ ප්‍රකාශයෙන් රටක තිබිය යුත්තේ කුමන ආකාරයේ අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ද යන්න එතුමාගේ අධ්‍යාපනික චින්තනය සහ දර්ශනය ඉතා පැහැදිලිය. කන්නන්ගර යනු දර්ශනය පදනම් කරගත් අධ්‍යාපනඥයෙකි. එමනිසා, ඔහුගේ චින්තනය දැන ගැනීම වැදගත්ය. ඔහුගේ අධ්‍යාපන දර්ශනය ආකාර කිහිපයකින් හඳුනාගත හැකිය.

ඔහුට අනුව සෑම දරුවෙකුටම මව් භාෂාවෙන් අධ්‍යාපනය ලබාදීම සෑම රජයකම යුතුකමකි. "මම සහ මගේ විධායක කමිටුව දිවයිනේ ජනතාවට ඉහළ මට්ටමේ දේශීය භාෂා අධ්‍යාපනයක් ලබා දීමට සහ රට තුළ උසස් අධ්‍යාපනය ලබා දීමට හැකි සෑම උත්සාහයක්ම දරනු ඇත."(හැන්සාඩ් 1931, පි.824)

අධ්‍යාපනය තනිකරම සංවර්ධනයක් නොවේ. එයට බහුවිධ අරමුණු සහ අර්ථ ඇත. අධ්‍යාපනය සංස්කෘතික, දේශපාලන හා ආර්ථික යන ක්ෂේත්‍රවල නියෝජනය වන බව ඔහුගේ අදහස විය. ආගම හා සංස්කෘතිය අතර සම්බන්ධය ද ඔහු පෙන්වා දුන්නේය. ආගමකින් තොරව සංස්කෘතිය කතා කළ නොහැකි අතර ආගම ද සංස්කෘතිය මත පදනම් වේ. ඒ අනුව සංස්කෘතිය සහ අධ්‍යාපනය පිළිබඳ ඔහුගේ චින්තනය කරුණු තුනකින් සමන්විත වේ. පැරණි සිංහලයන් විසින් ගොඩනැගුණු මහා සංස්කෘතිය. බටහිර බලපෑම යටතේ එම සංස්කෘතිය ක්‍රමක්‍රමයෙන් පිරිහීම සහ රට තුළ එයට හිමි ස්ථානය එන්න එන්නම ආගන්තුක ය. මෙම පරිවර්තනය සඳහා මිෂනාරි අධ්‍යාපනය ඉවහල් විය. පුනර්ජීවනයක අවශ්‍යතාවය - එහි පැරණි ස්වරූපයෙන් නොව සංස්කෘතීන් දෙකෙහිම වටිනාකම - නව පරිසර පද්ධතියක් තුළට ස්වකීය අනන්‍ය පෞරුෂය එකතු කිරීමකි. එය කළ හැක්කේ ජාතික අධ්‍යාපනයක් වර්ධනය කිරීමෙන් පමණක් බව ඔහු විශ්වාස කරයි.

මෙම කරුණු වලින් තහවුරු වන්නේ අධ්‍යාපනය යනු අනාගත ආයෝජනයකි. එය නිසි ලෙස කළමනාකරණය කරගත් රටවල් සංවර්ධනයේ උපරිම තලයට පැමිණ තිබේ. අධ්‍යාපනයේ වෙනස රටේ වෙනසකට මග පාදයි. මෙරට ශිෂ්‍ය ප්‍රජාව අධ්‍යාපනයට දක්වන නැඹුරුව අපට ඇති වටිනාකමකි. අධ්‍යාපනයට නැඹුරුවී ඉහළින් විභාග සමත්වූ ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ට රජයක් හැටියට කවරාකාරයෙන් සහයෝගයක් ලබාදිය යුතුද යන්න සම්බන්ධව මෙතෙක් නිර්මාණය වී නැත. අධ්‍යාපනය මිනිසුන්ගේ ආර්ථික ජීවිතයට මූලික බලපෑමක් ඇති කරන අතර, අනෙක් අතට, මූල්‍ය සංසිද්ධි සමාජයේ වර්තමානයට සහ අනාගතයට බලපායි.

අප රටේ දැනට පවතින අධ්‍යාපනයේ ගැටලු ගණනාවකි. ප්‍රධානම ප්‍රශ්නය වන්නේ අධ්‍යාපනය රටේ සංවර්ධන ඉලක්ක සමග සමපාත නොවීමය. මේ නිසා සෑම දරුවකුටම උසස් අධ්‍යාපන අවස්ථා අහිමිය. අවස්ථාව ලැබෙන අයටද රැකියා අවස්ථා අවිනිශ්චිතය. මේ නිසා ප්‍රාථමික පන්තිවල සිට විශ්වවිද්‍යාල මට්ටම දක්වාම අධ්‍යාපනය යනු හුදු තරගයක් පමණක් බවට පත්ව ඇත. ආකල්ප වර්ධනයට තබා කුසලතා වර්ධනයටද ඒ තුළ ඉඩක් නැත.

කොරෝනා වසංගතය නිසා රටේ ආර්ථිකය මුළුමනින්ම යළි ගොඩනැංවීමට සිදුව තිබේ. එහිදී මෙතෙක් පැවැති ආර්ථික රටාව වෙනුවට දේශීය අනන්‍යතාව සහිත එහෙත් ගෝලීය ආර්ථික තත්ත්වයන් තුළ පැවතිය හැකි ආර්ථික රටාවක් අනුගමනය කල යුතු අතර මොන ආර්ථික රටාවක් අනුගමනය කළද රටක් සංවර්ධනය කිරීමේ මුල් අඩිතාලම වන්නේ ඒ රටේ අධ්‍යාපනයයි. මේ නිසා අප රටක් ලෙස අපේ ආර්ථිකයේ වෙනස්කම් කරන්නට අදහස් කරන්නේ නම් ඊට සමගාමීව අධ්‍යාපනයේද විශාල වෙනසක් සිදුකල යුතුව ඇත.

 

මෙරට තිබෙන්නේ නිදහස් අධ්‍යාපනයකි. යම් අයකිරීමක් කෙරෙන්නේ පශ්චාත් උපාධි සඳහා පමණි. එයද සුළු අයකිරීමකි. එහෙත් අධ්‍යාපනය දියුණු කර රට දියුණු කරන ක්‍රමවේදයකට මෙරට තවමත් නැඹුරුවී නැත. ඉදිරි වසර ගණනාවකදී නිර්මාණය වෙන්නේ දැනුම පදනම් කරගත් ආර්ථිකයකි. මානව සම්පත කළමනාකරණය ද බෙහෙවින් වැදගත්ය. ජාත්‍යන්තර මට්ටමට ජාතික අධ්‍යාපනය ඔසොවා තැබීම, දරුවන්ගේ කුසලතා හඳුනාගෙන ඔවුන් වෘත්තීය ක්ෂේත්‍රයක් කෙරෙහි යොමු කිරීම හා අනාගත පරපුර රටේ ආර්ථික ක්‍රියාවලියේ සැබෑ කොටස්කරුවන් බවට පත්කිරීමත් ඉහත වෙනස්කම්වල අරමුණ ලෙස පෙන්වා දිය හැකි ය. නිදහස් අධ්‍යාපනය තහවුරු වී සැලැකිය යුතු කාලයක් ගතවී ඇතත්; අධ්‍යාපනය හා රැකියා වෙළෙඳ පොළ අතර තිබිය යුතු අන්තර්-සම්බන්ධය තවම හරිහැටි ගොඩනැඟී නැත. කුමන මට්ටමේ අධ්‍යාපනයක් ලබා දුන්නත් එය අවසානයේ උපාධිධාරියකුට රැකියාවක් සොයාගත නොහැකි නම් එම අධ්‍යාපනයෙන් ඵලක් නැත. මේ නිසා රැකියා ඉල්ලා පෙළපාලි යනවා වෙනුවට රැකියා උපාධිධාරීන් සොයා එන අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් සකස් කළ යුතුව ඇත.

මේ ආකාරයට දැනුම කේන්ද්‍රකර ගනිමින් නැතිනම් දැනුම පදනම් කරගනිමින් ආර්ථිකය නිර්මාණය කර ගැනීමට කෙටිකාලීන මධ්‍යකාලීන සහ දිගුකාලීන වශයෙන් නිශ්චිත වැඩපිළිවෙළක් ඉක්මනින් නිර්මාණය කරගත යුතුය. වසර දෙකකින් පහකින් සහ දහයකින් අපේ ඉලක්කගත තත්ත්වය දෙස බලා දස වසරක අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති ඇතිකර ඒ අනුව අවශ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කළොත් දැනුම පදනම් කර ගත් ආර්ථිකයකට ගමන් කිරීමට පුළුවන. අධ්‍යාපනයේ විප්ලවීය වෙනසක් විය යුතුය. එසේ වුවොත් සැවොම බලාපොරොත්තු වන නව සහශ්‍රකයේ දැනුම පදනම් කරගත් ආර්ථිකයට මේ රට හැරවීමට පුළුවන. ඒ ඔස්සේ රටේ ආර්ථිකය දියුණු වනු ඇත. එම පසුබිමේදී ජනතාවට වැඩි වැඩියෙන්  සහන සැලසීමට හැකිය.

 පුහුණු මානව ප්‍රාග්ධනය උත්පාදනය කිරීමෙන් ශ්‍රම ඵලදායිතාව වැඩි කිරීම. නව තාක්ෂණයන්, ක්‍රියාවලි සහ නිෂ්පාදන පිළිබඳ නව දැනුම නිර්මාණය කිරීම මගින් නවෝත්පාදනයන් වැඩි කිරීම. අධ්යාපනයයි ඵලදායිතාව ඉහළ නැංවීම සඳහා අතිශයින් වැදගත් වන්නේ එය ඉහළ මට්ටමක පවතින බව තේරුම් ගත හැකි බැවිනි අධ්‍යාපනික මිනිසුන්ට වඩා හොඳ වැටුප් ලැබෙනු ඇති අතර, එබැවින් මානව ප්‍රාග්ධනය, පරිභෝජනය සහ ආයෝජනය වැඩි කිරීමෙන් ආර්ථික වර්ධනයට දායක විය හැකිය. අධ්යාපනය ආර්ථික වර්ධනයට සම්බන්ධයි.

 දැනට අපේ ආර්ථිකය රැඳී පවතින්නේ නුපුහුණු ශ්‍රමය මතය. මැදපෙරදිග යන පිරිස මෙයට උදාහරණයකි. පුහුණු නිපුණතාවක් ඇති ශ්‍රමිකයන් මත මෙරට ආර්ථිකය රඳා පවතින තත්ත්වයක් නිර්මාණය කරගත යුතුයි. දැනුමෙන් පිරි  පිරිස්වලට විදේශ රැකියා අවකාශ විවර කිරීම අවශ්‍යය. මේ කාරණා දෙස බලා විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනයේ සුවිශේෂී වෙනසක් කිරීමේ වුවමනාව තිබේ.

විශ්වවිද්‍යාලවලට ඇතුළත් නොවන පිරිසක් ද සිටිති. මෙවන් පිරිසක් ඉලක්ක කර දැනටමත් ඩිප්ලෝමා  සහ උසස් ඩිප්ලෝමා පාඨමාලා පවතී. මෙම පාඨමාලාවලදී දැනට ලබාදෙන සහතිකය වෙනුවට ජාත්‍යන්තරව පිළිගන්නා සහතිකයක් ලබාදිය හැකිනම් නිපුණත්වයක් සහිත පිරිසකට දොරටු විවර කිරීමට පුළුවන. නිපුණත්වය සහිත ඩිප්ලෝමාධාරීන්ට ද අද ලෝකයේ ඉහළ ඉල්ලුමක් තිබේ. එනිසා කාර්මික විද්‍යාල සහ තාක්ෂණික විද්‍යාල සියල්ලේම ඉදිරි කාලයේදී යම් පරිවර්තනයක්  කර දේශීය  සහ ජාත්‍යන්තර වශයෙන් අවශ්‍ය වන නිපුණතාවෙන් හෙබි තාක්ෂණවේදීන් බිහිකර ගත යුතුය. ලෝකයේ දියුණු රටවල වැඩි අවධානය යොමු වී ඇත්තේ වෘත්තීය අධ්‍යාපනය කෙරෙහි ය. ජර්මනිය, ජපානය වැනි රටවල් වෘත්තීය අධ්‍යාපනයට ඉහළම සැලැකිල්ලක් දක්වයි. මේ අනුව වෘත්තීය අධ්‍යාපනය පාසල් අවදියේ සිට ම ප්‍රගුණ කිරීමට එම රටවල දරුවන්ට අවස්ථාව තිබේ.

 අප දන්නා සරල අත්දැකීමක් සටහන් කළහොත්; ශ්‍රී ලංකාවේ පළපුරුදු පෙදරේරුවකුට හෝ වඩු ශිල්පියකුට හෝ දියුණු රටක දී මසකට රුපියල් ලක්ෂ හයක් හෝ ලක්ෂ අටක් හෝ උපයාගත හැකි ය. එහෙත් ඒ සඳහා පිළිගත් සහතිකයක් තිබිය යුතුය. සහතික නැති ශිල්පීන්ට රැකියා ලබාදීමට දියුණු රටවල ආයතන ඉදිරිපත් වන්නේ නැත. ශ්‍රී ලංකාවේ ශාස්ත්‍රීය අධ්‍යාපනය තුළ ලබාගන්නා ප්‍රථම උපාධිය ලෝකයේ සැලැකිල්ලට ලක්වන්නේ වුව අපගේ වෘත්තීය අධ්‍යාපනයේ බොහෝ ක්ෂේත්‍රවලට එබඳු පිළිගත් සහතික ලබාදෙන ක්‍රමයක් නැත. එම අඩුව අලුත් පාඨමාලා ඇති කිරීමත් සමඟ සම්පූර්ණ වනු ඇතැ’යි සිතන්නට පුළුවන.

 රටේ දරුවන් විශාල ප්‍රමාණයක් උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා විදේශගත වීම මෙරට අධ්‍යාපනයේ තරම පෙන්නුම් කරන කදිම සාධකයකි. මෙහි ඇති ඛේදවාචකය වන්නේ මෙරට අවස්ථාවක් නොමැතිකම හෝ අධ්‍යාපනය ගුණාත්මක පිරිහීම නිසා හෝ විදේශ ගතවන අපේ දරුවන් ඒ රටවලදී ගුණාත්මක අධ්‍යාපනයක් ලබන්නේ ද යන්නය. මෙ රටේ රැකියා වෙලදපලට සුදුසු අධයාපන ක්‍රමයක් ඇති කල හොත් ඉදිරියේදී තම දරුවන් විදේශයන්ට යැවීම ගැන මෙරට දෙමාපියන් දෙවරක් සිතනු ඇත. මේ නිසා උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා වාර්ෂිකව විදේශයන් වෙත ඇදී ගිය විශාල මුදලක් මේ රටේම ඉතිරි කර ගැනීමටද අපට අවස්ථාව හිමිවනු ඇත. මෙහිදී අපගේ අධ්‍යාපන බලධාරීන්ට අවධාරණය කළ යුතු වැදගත් කාරණයක් ඇත. මහල් ගොඩනැගිලි ඉදිකළ පමණින් අධ්‍යාපන තත්ත්වය ඉහළ නොයන බවය. පාසල් හෝ විශ්වවිද්‍යාල වැඩිකළ පමණින් රටක අධ්‍යාපනය දියුණු වන්නේ නැත. විශ්වවිද්‍යාල තුළ නව පාඨමාලා ආරම්භ කිරීම හෝ බඳවා ගන්නා සිසුන් ප්‍රමාණය වැඩිකිරීමද මේ ප්‍රශ්නවලට විසඳුම් වන්නේ නැත. ඇත්තෙන්ම විධිමත් සැලසුමකින් තොරව එසේ කිරීම පවතින අර්බුදය උග්‍ර කිරීමට හේතුවක් වන්නටද ඉඩ තිබේ.

උපාධියක් යනු රැකියාවක් ලැබීමට සුදුසුකමක් බවත්, රැකියාවක් දීම ආණ්ඩුවක වගකීම බවටත් ඇති ආකල්පය වෙනස්වනතෙක් අධ්‍යාපනයේ සැබෑ අරමුණු ඉටුවන අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ඇති කිරීම දුෂ්කර කටයුත්තකි. එහෙත් එය දුෂ්කර වන්නේ රටේ අවශ්‍යතාවන්ට ප්‍රමාණවත් නොවන හෝ නොගැළපෙන උපාධිධාරීන් බිහිකරන තෙක්ය. ආරම්භයේදී උපාධි පාඨමාලා සකස්විය යුත්තේ දේශීය මෙන්ම විදේශීය රැකියා වෙළෙඳපොළ ඉලක්ක මතය. අද අපේ ඇතැම් උපාධි පාඨමාලා විෂය නිර්දේශ දශකයකින්වත් සංශෝධනය වී තිබේද යන්න සැක සහිතය. ඇතැම් පාඨමාලා පවත්වන්නේ ආචාර්යවරුන්ගේ රැකියා අහිමිවීම වළක්වා ගැනීම සඳහාය.

 අපේ අධ්‍යාපනයේ මූලික අවශ්‍යතාව රටේ සංවර්ධනය වුවද ඒ සඳහා අපේ මේ දූපතෙන් පමණක් දැනුම සපයා ගත නොහැකිය. අපේ සිසුන් විදේශ විද්‍යාලවෙත යොමු වීමට එක් ප්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ මෙරට උපාධියට ජාත්‍යන්තරයේ පිළිගැනීමක් නොමැතිකමය. විදේශ විද්‍යාල සමග හුවමාරු වැඩසටහන් මගින් හෝ ඒ දැනුම ලබාගත හැකිනම් අපගේ උපාධි සහතිකය ලෝකයේ ඕනෑම රටක පිළිගැනීමට ලක්වන තත්ත්වයට පත් කළ හැක. ජාතික සංවර්ධනය ඉලක්ක කරගත් අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ඇති කිරීමට අවශ්‍ය නම් එය කළ හැක්කේ ප්‍රාථමික ශ්‍රේණිවල සිට විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය දක්වා සිදුකෙරෙන පූර්ණ අධ්‍යාපනය ප්‍රතිසංස්කරණයකිනි. ඒ සඳහා අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ පමණක් නොව සමස්ත රටේම ආකල්ප වෙනසක්ද සිදුවිය යුතුය.

 

ශ්‍රී ලංකාව යටත් විජිතයක්ව තිබූ සමයේ අධ්‍යාපන අවස්ථා තිබුයේ පොදු සැලැස්මකට නොව පාලකයන්ගේ වැඩ කටයුතු සඳහා අවශ්‍ය ශ්‍රමිකයන් ලබා ගැනීම සදහායි. යටත් විජිත යුගයෙන් පසුවද එය විධිමත්ව සැලැස්මකට අනුව සිදු වී නැත. මේ නිසා අධ්‍යාපන මට්මට ඉහල ප්‍රදේශ සහ පහල ප්‍රදේශ ලෙස විෂමතාවයන් නිර්මාණය වී ඇත.

ලංකාව තුල සම්පත් බෙදීයාමේ විෂමතාවයන්, භූගෝලය දුෂ්කරතාවයනුත් අනුව දිස්ත්‍රී මට්ටමින් කෝටා ක්‍රමයන් මත විශ්වවිද්‍යාල වලට දරුවන් ඇතුලත් කරනු ලබයි. නමුත් එකම දිස්ත්‍රීක්කය තුල පවතින විෂමතා පිළිබදව නොලසකයි. උදාහරණයක් ලෙස අනුරාධපුර නව නගරය සහ දුෂ්කර කැබතිගොල්ලාව පිළිබදව එකම මට්ටමෙන්  සැලකිල්ලක් දැක්වීම ගැටළුවකි. එසේම අඩු ප්‍රමාණයක් මත දුෂ්කර දිස්ත්‍රීක්ක වලින් එන ළමුන් නිසා නාගරික දිස්ත්‍රීක්කවල වැඩි ලකුණු ගත් ළමුන්ට විශ්ව විද්යාල ප්‍රවේශය අහිමි වීමද කිසිවෙකු කතා නොකරන ගැටළුවකි.

13 වන ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය නිසා ජාතික පාසල් සහ පළාත් සභා පාසල් යනුවෙන් වර්ගීකරණය නිසාද අධ්‍යාපනය තුල විශාල විශමතාවයක් ඇතිවි ගැටළු රැසක් නිර්මණය කර තිබේ. මේ පළිබදව උගත් පාඩම් සහ කොමිශම් සභා වාර්තාවේ නිර්දේශයන්ද ලබා දී තිබේ. දිවයිනේ ඇති ජාතික පාසල් 373 සදහා විශාල සම්පත් රැසක් ලැබූවද 9782 ක්වන පළාත් පාසල් සදහා අඩු සම්පත් ප්‍රමාණයක් ලැබේ(පාසල් සංඛ්‍යාලේඛන වාර්තාව 2020). ජාතික පාසලක ආසන්න වශයෙන් ළමුන් 2000 කට වඩා සිටියත් පළාත් පාසලක ළමුන් දල වශයෙන් 350 කට අඩු ප්‍රමාණයක් සිටින නිසා මෙම සම්පත් වෙන් කිරිමේ ගැටළුවකට නිළධාරින් පත්වේ. ගුණාත්මක අධ්‍යාපනයකට අදාල පහසුකම් සහ මෙවලම් ලබා දීම මෙන්ම විශය සමගාමී සහ බාහිර ක්‍රීයාකාරකම් සදහා යටිතල පහසුකම් වෙන්කිරිමේ දුෂ්කරතා නිසාද විශාල විශමතාවයක් නිර්මාණය වී තිබේ.

අපොස උසස් පෙළ සදහා තාක්ෂණ විශය ධාරාව, වෘත්තීය විශය ධාරාව ආරම්බ කොට වසර ගණනාවක් ගත වී ඇතත් අදටත් මෙය ක්‍රියාත්මක වන්නේ පාසල් අතලොස්සක පමණි.

එසේම Smart Class Room සංකල්පයද ආරම්භ වී වසර ගණනාවක් ගතවී ඇතත් අදටත් කොළඔ දිස්ත්‍රීක්කය වන හරයේ පිහිටි පාසල් කීපයක පමණක් බහුල ලෙස බාවිතා වූවත් බොහෝ පාසල් සදහා මෙය සිහිනයක් පමණි.

මෙය පමණක් නොව ලංකාවේ පාසල් වල සේවාව ලබා දෙන ගුරු සංයුතිය ලෙස සලකා බැලීමේදි පවා ඇත්තේ විශාල විශමතාවයකි. 2020 අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය නිකුත් කල සංඛ්‍යාලේඛන වාර්තාවට අනුව සමස්ත ගුරු ප්‍රමාණය 249,494 කි. එහි පුරුෂ සහ කාන්තා සංයුතිය පිළිවලින් 61,747 සහ 187,747 කි. සමස්ත ගුරු මණ්ඩලයෙන් පුහුණුව ලත් ගුරුවරුන් වන්නේ 126,321 ක් පමණයි. ඉතිරි ප්‍රමාණයෙන් 121,569 ක් උපාධිධාරීන් වේ. එසේම මෙම සමස්ථ ගුරු මණ්ඩලයෙන් නව තාක්ෂණයත් සමග මුහුවිය හැකි ප්‍රමාණය පිළිබදවද ගැටළු පවතී.

නිදහස් අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලිය තුළ මතුව තිබෙන ගැටලුවල කේන්ද්‍රීය ප්‍රශ්නය හා මානව සම්පත් ගැටලුවයි . ඊට ප්‍රධාන හේතුව වන්නේ ආර්ථික ගැටලු වේ. පසුගිය කාලය පුරා අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ සිසුන් ගුරුවරුන් සහ ප්‍රගතිශීලී බලවේග වල ප්‍රධාන ඉල්ලීමක් වූයේ අධ්‍යාපනය සඳහා දළ ජාතික නිෂ්පාදිතයෙන් 6ක් වෙන් කරන ලෙසයි. ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් වැඩිම වියදම සිදුකර ඇත්තේ දෙදහස් පහළොවේ දී වන අතර එය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 2.8%කි. රජයේ මුළු වියදමෙන් 14.5% කි. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් අනෙක් රටවල් සමඟ සංසන්දනයේදී එය ඉතා අඩු අගයක් බව තහවුරු කර ඇත.

2018 වන විට අධ්‍යාපනය සඳහා රජයේ වියදම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 2.14%ක් විය. 2030 අධ්‍යාපන යෝජනාවලට වඩා මෙම අගය බෙහෙවින් අවම අගයකි. අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් 2022දී ප්‍රතිපාදන වැඩියෙන් වෙන් කිරීමට යෝජනා වී ඇතත් මෙම තත්වය හමුවේ වෙනත් කටයුතු සඳහා පමුඛත්වය දීමට සිදුව ඇත.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට අනුව  උදෑසන ආහාරය ලබා නොගෙන පාසල් පැමිණෙන දරුවන් සංඛ්‍යාව ඉහළ ගොස් ඇත දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය දෙවැනි තැනට දමා ආහාර මිලට ගැනීම ද සිදු වීම මෙයට හේතු වී තිබේ පවතින මූල්‍යමය දුෂ්කරතා හේතුවෙන් මේ වන විට මෙම දරුවන්ට උදෑසන ආහාරය සැපයීමට රජය අසමත් ව සිටී.

මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන වල ප්‍රශ්නය නිසා අධ්‍යාපන අවස්ථා පුළුල් නොවීම පමණක් නොව නිදහස් අධ්‍යාපනය වේගයෙන් හැකිලෙමින් පවතී. පාසල් වැසී යාම වර්තමානය වන විට විශාල ප්‍රශ්නයක් වී තිබේ. එසේම පාසල් නඩත්තු කටයුතු අර්බුදයට යාම නිසාවෙන් එම වියදම් කුමානුකූලව දෙමව්පියන් වෙත පැටවෙමින් තිබේ. පාසල් ළමුන් සඳහා ලබාදෙන නිල ඇඳුම් සලාක කප්පාදු කිරීමේ උපක්‍රම සකස් කර තිබේ. එමෙන්ම පෙළ පොත් මුද්‍රණය රජයෙන් නිදහස් කර පෞද්ගලික අංශය වෙත ලබාදීමෙන් තිබෙන ප්‍රතිපාදනවලට තවත් බරක් එක්වී තිබේ.

විදේශ විනිමය සංචිත හිඟය නිසා ඇතිවී තිබෙන ආර්ථික අර්බුදය හේතුවෙන් ඉන්ධන ඇතුළු අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය රැසක් ආනයනය කිරීම පෙර පරිදි සිදු නොවන බව සහ අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය පමණක් ආනයනය කිරීමට රජය ගත් තීරණය මත තවත් අතුරු ගැටලු රාශියක් නිර්මාණය වී ඇත. ලිපි ද්‍රව්‍ය මිල ඉහළ යාම මුද්‍රණ වියදම් ඉහළ යාම, පාඨමාලා ගාස්තු ඉහළ යාම, තාක්ෂණික මෙවලම් මිල ඉහළ යාම, අමතර පන්ති ගාස්තු ඉහළ යාම වැනි ගැටලු රාශියක් මතුව ඇත.

මෙවැනි දුෂ්කරතා සහ ගැටළු රැසක් පවතින ශ්‍රී ලංකීය සමාජය තුල ලොව සංවර්ධිත රාජ්‍යයන් ක්‍රියාත්මක කරන STEAM අධ්‍යාපන ක්‍රමය ලංකාව තුල ස්ථාපනය කිරිම උඩුගම් බලා පිහිණීමක් වැනිය. මෙතුලින් තවත් ශ්‍රී ලාංකික සිසු පරපුරේ විශමතාවයන් ප්‍රසාරණය වීම සිදුවෙයිද ?

ඔබේ අදහස් සදහා විවෘතයි..!

හර්ෂ නෝනිස් | දෙගම්බඩ පහුර - 2023 මාර්තු 10 

විමර්ෂන

·        China’s Education System: The Oldest in the World. (n.d.). Asia Society. Retrieved August 31, 2022, from https://asiasociety.org/china-learning-initiatives/chinas-education-system-oldesworld#:~:text=It%20may%20sound%20incredible%2C%20but

·        10 Oldest Schools in the World. (2020, January 25). Oldest.org. https://www.oldest.org/culture/schools/#:~:text=Shishi%20High%20School%20in%20Chengd

·        What does education sector mean? (n.d.). Www.definitions.net. Retrieved August 31, 2022, from https://www.definitions.net/definition/education+sector

·        CORRUPTION PERCEPTIONS INDEX 2021. (n.d.). https://images.transparencycdn.org/images/CPI2021_Report_EN-web.pdf

·        සමරකෝන්,එම්.(2018).  මූලික සමාජ විදයාව 1 කොටස. ලීඩ්ස් ග්‍රැපික පුද්ගලික සමාගම, තලවතුගොඩ

·        https://www.adaderana.lk/news/83116

·        https://www.themorning.lk/sri-lankas-economic-crisis-is-hurting-education

·        https://roar.media/sinhala/main/features/crisis-of-the-education-secto

·        http://www.cbsl.gov.lk/

·        http://repository.kln.ac.lk/

·        https://www.icta.lk/icta-assets/uploads/2022

·        අතුකොරල, ඩී. ආර්. (2005). අධ්‍යාපන මූලධර්ම ලිපි හා අධ්‍යාපන රචනා ; කේ. එස්. යු. ග්‍රැෆික්, අංක 510, රාජගිරිය පාර, රාජගිරිය.

·        අබේපාල, ආර්. (2010). අධ්‍යාපනයේ මනෝ විද්‍යාත්මක පදනම ; තරංගි ප්‍රිංටර්ස්, නාවින්න.

·       https://www.adaderana.lk/news/83116

·       https://www.themorning.lk/sri-lankas-economic-crisis-is-hurting-education

·       https://roar.media/sinhala/main/features/crisis-of-the-education-secto

·       http://www.cbsl.gov.lk/

·       http://repository.kln.ac.lk/

·       https://www.icta.lk/icta-assets/uploads/2022